Met my High School English Teacher today. I gave him a Chocolate Mousse Cake, an inside thing. I'll explain.
Showing posts with label Hope. Show all posts
Showing posts with label Hope. Show all posts
Tuesday, 26 June 2018
Chocolate Mousse Cake
Met my High School English Teacher today. I gave him a Chocolate Mousse Cake, an inside thing. I'll explain.
Tuesday, 20 February 2018
From the ashes
“I think you still love me, but we can’t escape the fact that
I’m not enough for you. I knew this was going to happen. So I’m not blaming you
for falling in love with another woman. I’m not angry, either. I should be, but
I’m not. I just feel pain. A lot of pain. I thought I could imagine how much
this would hurt, but I was wrong.”
-Haruki Murakami
Tuesday, 17 May 2016
Hit Follow (Para kay Bernardo Bernardo na si Bernardo Carpio pala)
Ikaw,
2 taon na mula nang huli tayong umakyat ng bundok, nakita ko kanina sa facebook "On This Day" ko, paborito kang feature nun eh, grabe 2 yearsssss! Di ako makapaniwala, ang bilis ng mga taon, parang di naman din kasi I think last month lang nag-dra-drama pa rin ako over a memory of you, haha. Oh wells.
Labels:
2016,
Casual and Vocal,
Him,
Hope,
May,
Personal,
Random,
rant,
Rants,
Tag-Lish post,
To Moving On
Tuesday, 11 November 2014
Baka sa Hardware meron
Naaalala ko noong bata pa ako, na sa tuwing magpapabili ang tatay ko ng sigarilyo ang lagi kong itinatanong ay "saan?" at ang lagin nyang sagot na may kasamang yamot ay "baka sa hardware meron," Syempre noon mas mayayamot ako sa kanya kapag ginaganito nya ako, effective kasi ang paraan nya ng pagpapa-intindi sa akin na walang saysay yung tanong ko, swerte pa kung walang kasamang hampas yun, parang hataw ng martilyo na pilit ipinababaon ang kaalaman na sana ay dapat matik ko nang alam. Isang beses sinubukan ko ngang bumili ng Hope ni Papa sa pinakamalapit na hardware, ayun di na ako nakabili may pasa pang bonus dahil sa palo. At ang tanong nya kasabay ng bawat hagupit ng sinturon ay, "anong pinapatunayan mo? Simpleng bagay di mo pa alam?"
Bente-singko na ako at kani-kanina lang napagtanto ko na baka para pa rin akong bata na parang pinipilit bumili ng sigarilyo sa hardware store at ano ang nahita ko? Heto, panay latay. May mga bagay akong hinahanap sa maling lugar o iniisip ko na may matino akong bagay na mkikita sa lugar kung saan di available ang bagay na matitino, tapos magugulat ako sa huli kung bakit ang miserable ko lang.
Bente-singko na ako at kani-kanina lang napagtanto ko na baka para pa rin akong bata na parang pinipilit bumili ng sigarilyo sa hardware store at ano ang nahita ko? Heto, panay latay. May mga bagay akong hinahanap sa maling lugar o iniisip ko na may matino akong bagay na mkikita sa lugar kung saan di available ang bagay na matitino, tapos magugulat ako sa huli kung bakit ang miserable ko lang.
Labels:
Casual and Vocal,
Him,
Hope,
November,
Ponderings,
Tag-Lish post
Tuesday, 2 September 2014
11 to 25: Cinemalaya X Goes to UP
Beyond the high school vibe and the rosy hue that only a first love can cast, "1st ko si 3rd" takes a closer look at an ageing woman's perspective on life in general, her idiosyncrasies, her marriage and her fight against cruel time. It also reiterate that great things demand sacrifice and persistence. Real Florido's story-telling was upbeat and uncomplicated, and the realism of it all is just heart breaking. A movie that would remind you that even old people are indeed, and still people too.
Wednesday, 6 August 2014
To get everything started
Mahigit dalawang buwan akong nagmukmok, at nagkimkim, at
nag-inarte, at nagdrama, pero sa tingin ko gaya ng nasabi ko na noon, kailangan
kong ilabas ang nararamdaman ko nang mas sistematiko at baka after noon ay
magiging maayos na ako. So for once, I'll let myself be selfish, the rest of
the world is anyway.
You led me on a**hole. Di yan himutok, plain statement lang. Di ko ugaling magmura, profanity feels unnatural coming out of my mouth, pero gaya din ng ibang tao may mga pagkakataong nakaka-relieve ang pagmumura ng mga mabibigat, ay tila may nabawas nga sa bigat na nararamdaman ko, kaso kahit ang gawin yun ng tuloy-tuloy ay di ko magawa, gusto pa din nga yata kita. Pero totoo nga, pinaasa mo ako. Di naman ako naghanap ng kahit ano, madalas na kausap lang ang nais ko, at bilang matagal na tayong magkakilala ay di ako nag-alangan na makipag-usap saiyo.
Labels:
2014,
Hope,
Pondering,
Possibilities,
To Moving On
Subscribe to:
Posts (Atom)

